Γεννήθηκε μέσα σε πολλή ζέστη, στις 17 Ιουλίου 1976 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στο Χαϊδάρι.

Το πρώτο φλας με τη δημοσιογραφία το έφαγε στο Δημοτικό αν και η πρώτη του δουλειά ήταν βοηθός ελαιοχρωματιστή. Μετά, σπούδασε Δημοσιογραφία, Διαχείριση Ανθρωπίνων Πόρων και λίγο από Τουριστικά.

Ασχολήθηκε πολύ με την Τοπική Αυτοδιοίκηση από διάφορα μέσα (Τοπικές εφημερίδες, Μακεδονικό Πρακτορείο, εφημερίδες ΕΞΠΡΕΣ και ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ, περιοδικό ΕΝ ΔΗΜΩ). Παλιά έβγαζε και δική του τοπική εφημερίδα (Δίαυλος Χαϊδαρίου), αλλά εξαιτίας της χρωστάει ακόμα στην εφορία και στο ΤΕΒΕ.   

Σήμερα εργάζεται Στο Κόκκινο 105,5 και στο TV Χωρίς Σύνορα. Περιστασιακά συνεργάζεται με τη ΓΑΛΕΡΑ, την Αυγή και την Εποχή. Από ραδιόφωνο και τηλεόραση, είχε ελάχιστη πείρα (είχε παίξει παλιά στο Ρουκ Ζουκ), αλλά από μικρό του έλεγαν πως τα παίρνει εύκολα...

Για κάποια φεγγάρια ήταν αρχισυντάκτης της εφημερίδας Ανάποδος Τύπος, του Θανάση Καρτερού και εκεί έμαθε πολλά.

Καμιά φορά, τα μπλέκει μεταξύ δημοσιογραφίας και πραγματικής δράσης, νομίζει όμως πως είναι για καλό. Τον Ιούνιο του 2008 βοήθησε στους πρώτους ομόφυλους γάμους στην Τήλο, και τα ζευγάρια τον αξίωσαν με μια πολύ τιμητική κουμπαριά.

Το 2008 ήταν υποψήφιος εκ μέρους της Ελλάδας για το δημοσιογραφικό βραβείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με ένα ρεπορτάζ για το Κέντρο Κράτησης της Παγανής και για όσα περνάνε οι πρόσφυγες που φτάνουν στη Λέσβο. (Το βραβείο το πήρε τελικά η Ουγγαρία).

Πού και πού κάνει τον dj στους Αφανείς στου Ψυρρή σε κάτι φάσεις με ωραία γούστα, μπαϊντούσκες Gogol Bordello, Μητροπάνο και άλλα που δεν περιγράφονται εδώ... 

Στη σύνταξη βιογραφικών τον κατατρέχει η Κική Δημουλά που λέει πως «πρέπει να μένουν επ' αρκετόν καιρό κρεμασμένα στον αέρα από ένα τσιγκέλι αυστηρότητας, ώστε να στραγγίξουν καλά τα στερεότυπα, οι ωραιοποιήσεις και ο έμφυτος ναρκισσισμός».

Ίσως στο επόμενο...

  Μάριος Διονέλλης 

  (κάτι σαν) βιογραφικό